ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Το τελευταίο διάστημα ήταν σαφές από τις σπασμωδικές κινήσεις των ηγετών πολλών κομμάτων ότι υπήρχε φόβος για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Οι αρχηγοί και τα επιτελεία των κομμάτων δεν ήταν έτοιμα να ακούσουν την λαϊκή ετυμηγορία. Τα κόμματα βέβαια δεν φαίνεται να κατάλαβαν το μήνυμα των εκλογών. Η ΝΔ είδε την δύναμή της να αυξάνει και το αντιμνημονιακό μήνυμα να περνάει στους πολίτες, το ΠΑΣΟΚ διαπίστωσε ότι αποτελεί την πρώτη δύναμη στο εκλογικό σώμα και ότι πήρε την ψήφο εμπιστοσύνης να συνεχίσει την ίδια πολιτική, το ΛΑΟΣ είδε τον «Κομουνιστικό κίνδυνο» και βέβαια την δύναμή τους να αυξάνεται, ο ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε την αποχή ως μεγάλη νίκη του και καρπώθηκε την λαϊκή «οργή», το ΚΚΕ είδε την δύναμή του να αυξάνει και θεώρησε ότι έχει την μέγιστη αποδοχή στους πολίτες. Όλοι λοιπόν πήραν το μήνυμα που τους συνέφερε και είναι όλοι ικανοποιημένοι. Όμως, το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στον εκφυλισμό και στην αποσάθρωση της θεμέλιας βάσης του πολιτικού συστήματος, που είναι τα κόμματα και συγκεκριμένα η κομματικοποίηση του κράτους και των θεσμών.

«Ο αναμάρτητος πρώτος τόν λίθον βαλέτω»

Επίκαιρη η ρύση του Ιησού Χριστού, στις μέρες της κρίσης που διέρχεται η Ελληνική κοινωνία. Από την μια μεριά το Κράτος και από την άλλη οι συντεχνίες έρχονται αντιμέτωπες και λιθοβολούν όλοι μαζί την Δημοκρατία, την Ισονομία, την κοινωνική ειρήνη και τη Δικαιοσύνη. Εν μέσω όλων η «τρόικα» απαιτεί την «κεφαλή επί πίνακι» του πολίτη που αιφνιδιασμένος βρίσκεται σε αδιέξοδο στην προσωπική και οικογενειακή ζωή του.
Ας προσπαθήσουμε να δούμε αυτό που αποκαλούμε συνέχεια του Ελληνικού Κράτους, πως λειτουργεί και ποιές ευθύνες έχουν διαχρονικά οι Κυβερνήσεις. Όλα τα προβλήματα ξεκινάνε και καταλήγουν στην ανεπάρκεια του Κράτους και των Κυβερνήσεων.

Το τρέχον ζήτημα των βυτιοφορέων και των επαγγελματιών ιδιοκτητών φορτηγών Δημοσίας χρήσεως αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το Κράτος χορήγησε δωρεάν μη μεταβιβάσιμες άδειες και με την ανοχή του και τις μεταγενέστερες αποφάσεις του αυτές οι άδειες μεταβιβάζονταν χωρίς όρους αποκτώντας υπεραξία την οποία καρπώνονταν και οι ιδιοκτήτες και η Πολιτεία. Σήμερα ως άλλος Πόντιος Πιλάτος νίπτει τας χείρας του το Υπουργείο λες και το Κράτος ιδρύθηκε ξαφνικά το 2010.
Ας πάρουμε το θέμα των ημιυπαίθριων χώρων για το οποίο θα κληθεί ο πολίτης να πληρώσει ένα σεβαστό ποσό το επόμενο διάστημα. Όταν γίνεται μια οικοδομή, ο μηχανικός επιβλέπει και αυτός σε συνεργασία με τον κατασκευαστή κλείνει τον ημιυπαίθριο. Η πολεοδομία που ελέγχει το κτίσμα στην διάρκεια της κατασκευής, σύμφωνα με το Κράτος, δεν έχει ευθύνη για το κλείσιμο και την αλλαγή χρήσης του χώρου. Η εφορία ελέγχει επίσης, χωρίς και αυτή να έχει ευθύνη. Ο συμβολαιογράφος και οι δικηγόροι που εμπλέκονται στην αγοροπωλησία δεν έχουν ευθύνη που αποδέχονται την υφιστάμενη τροποποίηση της χρήσης των χώρων. Μα ασφαλώς για το Κράτος φταίει ο πολίτης που αγόρασε το διαμέρισμα έτοιμο και αποδέχτηκε την «παρανομία». Με το νέο νόμο ο πολίτης θα πληρώσει το πρόστιμο και ο μηχανικός θα εξασφαλίσει για την «εξαίσια» παροχή υπηρεσιών 300€ επειδή κατά την κατασκευή διέφυγε της προσοχής του ότι κλείστηκε ο ημιυπαίθριος. Όλα αυτά με την ανοχή και την συνυπευθυνότητα του Κράτους.
Εδώ θα ήταν άδικο να μην αναφερθούμε στην συμπαθή τάξη των συμβολαιογράφων, οι οποίοι πληρώνονται με βάση την αντικειμενική αξία!! του ακινήτου που μεταβιβάζουν και όχι με βάση την συμβολαιογραφική πράξη. Θα ήταν σκόπιμο και βέβαια τo Κράτος των συντεχνιών θα το επέτρεπε και οι γιατροί να πληρώνονται με βάση την πολυπλοκότητα και σοβαρότητα της ασθένειας. Για παράδειγμα στην λαρυγγίτιδα να πληρώνονται με 50€, στην λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού με 100€, στην περικαρδίτιδα με 150€ και ότου καθεξής, έτσι ώστε να υπάρχει ίση μεταχείριση με αυτή των συμβολαιογράφων. Είναι πραγματικά ευτράπελα όσα γίνονται με τις ευλογίες του Κράτους, για παράδειγμα ο χειρουργός στο δημόσιο νοσοκομείο αμείβεται λιγότερο για την αφαίρεση ενός όγκου, από τον υδραυλικό για την αντικατάσταση μιας μπαταρίας στο μπάνιο του σπιτιού μας.
Ας πάρουμε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Είναι ανεπίτρεπτο το Ελληνικό Κράτος να αναγνωρίζει οποιαδήποτε σύγχρονη ιδιοκτησία με βάση χρυσόβουλα των αυτοκρατόρων και φιρμάνια του Οθωμανικού Κράτους και του Σουλτάνου. Οι τίτλοι ιδιοκτησίας που επικαλείται η μονή Βατοπεδίου είναι οι ακόλουθοι:
«1. Ο χρυσόβουλλος λόγος του έτους 1080 του αυτοκράτορος του Βυζαντίου Νικηφόρου Βοτανειάτη.
2. Ο χρυσόβουλλος λόγος του έτους 1329 του αυτοκράτορος του Βυζαντίου Ανδρονίκου Παλαιολόγου του Γ’.
3. Ο χρυσόβουλλος λόγος του έτους 1357 του αυτοκράτορος του Βυζαντίου Ιωάννη Παλαιολόγου.
4. Ο χρυσόβουλος λόγος του έτους 1371 του [σέρβου] ηγεμόνος Ιωάννη Ούγγλεση».
Η μονή ισχυρίζεται ότι τα ως άνω χρυσόβουλλα (χρυσόβουλλοι λόγοι) αποτελούν νόμιμο τίτλο κυριότητος, κρατική πράξη του Βυζαντίου παραχώρησης της κυριότητος των ως άνω εκτάσεων στην Ιερή Μονή Βατοπεδίου. Έπρεπε εδώ και πολλά χρόνια να δημευτεί η περιουσία όλων εκείνων που την διεκδίκησαν με χρυσόβουλα και στη συνέχεια θα έκρινε το Κράτος αν θα έπρεπε και σε ποιούς να παραχωρηθεί η περιουσία του Δημοσίου για λόγους εθνικού συμφέροντος. Υπάρχει Σύνταγμα και νόμοι στην χώρα και μόνο αυτά πρέπει να τηρούνται. Διαταγές των Σουλτάνων και των αυτοκρατόρων του Βυζαντίου δεν έχουν θέση στο σύγχρονο Ελληνικό Κράτος. Αν αυτά γίνονται αποδεκτά τότε δημιουργείται το υπόβαθρο για διεκδικήσεις και ανταλλαγές τύπου Βατοπεδίου.
Ενδιαφέρουσα είναι επίσης η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία. Το προσωπικό άριστο, δίνει την μάχη καθημερινά σε αντίξοες συνθήκες. Το πρόβλημα είναι η διοίκηση και βέβαια το Κράτος που διορίζει τις διοικήσεις. Οι συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς είναι αξιόλογοι ως επιστήμονες και καθόλα τίμιοι, αλλά δεν μπορούν να επιβληθούν στην συμπαθή τάξη των ιατρών. Οι τελευταίοι έχουν το πεπόνι, έχουν και το μαχαίρι. Διαλέγουν φαρμακευτικά σκευάσματα, αντιδραστήρια, αναλώσιμο υλικό και βέβαια ο Διοικητής υπογράφει αφού δεν μπορεί να τεκμηριώσει επιστημονικό λόγο μπροστά στην αυθεντία των ιατρών. Το ίδιο βέβαια πράττει και το Υπουργείο Υγείας. Να λοιπόν πως δημιουργείται η μαύρη τρύπα που ρουφά τον κρατικό προϋπολογισμό. Η λύση που δεν εφαρμόζεται είναι τα πρωτόκολλα θεραπείας και εργαστηριακής πρακτικής. Η δημιουργία θεραπευτικών πρωτοκόλλων που με λεπτομέρεια θα περιγράφουν τη νόσο, τη φαρμακευτική αγωγή, τις ιατρικές πράξεις. Στα εργαστήρια θα υπάρχουν αντίστοιχα πρωτόκολλα που θα περιγράφουν την μέθοδο, το χρησιμοποιηθέν αντιδραστήριο, το εκτιμώμενο κόστος, την αξιοπιστία και θα δικαιολογούν και το χρόνο που διεκπεραιώνεται η κάθε εξέταση. Έτσι δεν θα μπορεί κανείς να αυθαιρετεί, όλοι θα κάνουν τη δουλειά τους με την επιστημοσύνη και την αρτιότητα που αρμόζει στην αποστολή τους. Όσο για τον έλεγχο των υπερτιμολογήσεων, το Κράτος έχει την μέγιστη ευθύνη, αφού δεν πληρώνει ποτέ. Αν οι προμηθευτές έπαιρναν τα χρήματά τους άμεσα δεν θα τολμούσαν να κάνουν υπερτιμολόγηση. Μια και μιλάμε για τις ευθύνες του Κράτους, πότε επιτέλους στην Ελλάδα θα δημιουργηθούν οι ειδικότητες του Γενετιστή, του Εμβρυολόγου, του Κλινικού Χημικού-Βιοχημικού, που υπάρχουν και λειτουργούν στα περισσότερα Ευρωπαϊκά κράτη. Το Κράτος των συντεχνιών κάνει και στην περίπτωση αυτή το θαύμα του. Η συμπαθής τάξη των Ιατρών δεν επιτρέπει να γίνουν οι ειδικότητες αυτές, αφού έτσι θα μπορούν και άλλοι επιστήμονες όπως χημικοί, βιολόγοι, φαρμακοποιοί να αποκτήσουν τις ειδικότητες αυτές και βέβαια τα επαγγελματικά δικαιώματα.
Θα ήταν παράλειψη να μην θίξουμε την αξιοπιστία του Κράτους ως εργοδότη. Καλοπληρωτής, δίκαιος, γαλαντόμος, γενναιόδωρος, ανοιχτοχέρης. Τι να πει κανείς για τους συμβασιούχους, για τα STAGE, για τις επιστροφές του ΦΠΑ, για τους ωρομίσθιους, για τις υπερωρίες. Χιλιάδες άνθρωποι απλήρωτοι. Αυτά δυστυχώς συνεχίζουν να συμβαίνουν. Συμπολίτες μας δουλεύουν στις δημόσιες υπηρεσίες για πολλούς μήνες χωρίς να έχουν πληρωθεί. Δεν τους ρωτάει κανείς πως ζουν, πως πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους όλους αυτούς τους μήνες. Υπάρχουν περιπτώσεις που συμπολίτες μας πληρώθηκαν αφού τελείωσε η 8μηνη σύμβασή τους!!! Αγαπητέ υπουργέ των οικονομικών οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί και στατιστικές, έχουν ανάγκες, υποφέρουν, βρίσκονται σε αδιέξοδο.
Θα ήταν αβλεψία να μη αναφερθούμε στα «ευαγή» τραπεζικά ιδρύματα. Με την ανοχή του Κράτους, γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους νόμους και τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου. Συνεχίζουν τις χρεώσεις, για ανάληψη μετρητών, για δανειοδότηση (έξοδα φακέλου), για υπέρβαση πιστωτικού ορίου, κλπ, χωρίς κανείς από τις εποπτεύουσες αρχές να ασχολείται.
Το πιο σημαντικό είναι η λειτουργία των ΜΜΕ (Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης). Τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί λειτουργούν με προσωρινές άδειες. Γιατί άραγε;; Εκδοτικά συγκροτήματα με πάμπολλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Σε μια ευνομούμενη πολιτεία όσοι ασχολούνται με τα ΜΜΕ δεν θα έπρεπε να έχουν άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Για όλα τα παραπάνω και βέβαια για πολλά άλλα που θα χρειάζονταν τόμοι ολόκληροι για να τα περιγράψουμε, οι κυβερνήσεις διαχρονικά έχουν τεράστιες ευθύνες. Ασφαλώς, η χώρα μας βρίσκεται σε αδιέξοδο. Αυτά που πρέπει να αλλάξουν είναι πάρα πολλά. Οι διάφορες τάξεις των συμπολιτών μας δικαίως πολλές φορές θεωρούν κεκτημένα δικαιώματα όλα όσα το Κράτος τους παραχώρησε και η κοινωνία ανέχθηκε. Όμως δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτό. Πεποίθησή μου είναι ότι χρειάζονται τομές. Όχι λογιστικά τερτίπια και ωραιοποίηση της κατάστασης. Απαιτούνται: διαμόρφωση κατάλληλου νομικού πλαισίου, ξεκαθάρισμα των νόμων, νοικοκύρεμα των οικονομικών, ακριβής καταγραφή των χρεών και χρονοδιάγραμμα εξόφλησης όλων των πολιτών στους οποίους το Κράτος οφείλει χρήματα, κατάργηση των προνομίων και διασφάλιση της ίσης και δίκαιης μεταχείρισης όλων, δίκαιο φορολογικό σύστημα και αυστηρές κυρώσεις σε όσους φοροδιαφεύγουν, έλεγχος των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και σαφές πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς.

Αυτό που χρειάζεται είναι να ξεκινήσουμε από το μηδέν, χωρίς κεκτημένα και προνόμια, με μοναδικό μέλημα την εγκαθίδρυση ενός δίκαιου, κοινωνικού Κράτους που θα μεριμνά για την ευημερία των πολιτών σε συνθήκες δημοκρατίας και ειρήνης. Όσοι από τους πολιτικούς δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα για την ανόρθωση της χώρας, παρακαλώ να μας απαλλάξουν από την παρουσία τους. Στην δημόσια ζωή αυτή την στιγμή της κρίσης δεν έχουν θέση αυτοί που ευθύνονται για αυτή. Δεν είναι η ώρα της συγνώμης, αλλά των έργων.

Εύχομαι και ελπίζω, μέσα από αυτή την χρηματοπιστωτική περιπέτεια της χώρας μας να προκύψει κάτι καλό για τον τόπο, μια νέα αρχή, μια γόνιμη και δημιουργική περίοδο. Η τωρινή Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου έχουν την ευθύνη να βγάλουν την χώρα από το αδιέξοδο. Το αν θα το καταφέρουν εξαρτάται από την θέληση όλων μας, από τη δύναμη της ψυχής μας.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 2010

Χαρούμενο, ειρηνικό και ευτυχισμένο το 2010. Όλοι μας μέσα από την καρδιά μας ευχηθήκαμε στους ανθρώπους που αγαπάμε, στους συγγενείς και στους φίλους μας. Όλοι ελπίζουμε σε μια καλύτερη χρονιά. Όμως για τους περισσότερους θα είναι μια δύσκολη χρονιά, γεμάτη ανασφάλεια, οικονομική δυσπραγία, άγχος για την καθημερινότητα, αφόρητη πίεση. Ας επιχειρήσουμε να διερευνήσουμε πως διαμορφώθηκε η Ελληνική κοινωνία τα τελευταία τριάντα χρόνια. Τρεις δεκαετίες με διαφορετικά χαρακτηριστικά που οδήγησαν την κοινωνία μας στη σημερινή δύσκολη συγκυρία.
Η δεκαετία του 1981-1990, της ΑΛΛΑΓΗΣ.
Τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, την επταετία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, η Ελληνική κοινωνία έχει βγει με επιτυχία από τη μεγάλη δοκιμασία της μεταδιδακτορικής κρίσης. Με σαφώς καθορισμένες ιδεολογικές γραμμές μεταξύ της παραδοσιακής Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς, με καχυποψία για τις πολιτικές δυνάμεις, αλλά με ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, με προοπτική και κοινή συστράτευση οι Έλληνες κατορθώνουν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και η χώρα να οδηγηθεί στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ). Οι Έλληνες απελευθερωμένοι από τις φοβίες τους και τις ανασφάλειες τους αναζητούν νέους ιδεολογικούς προσανατολισμούς.

Τα σοσιαλιστικά ιδεώδη κυριαρχούν ήδη στην Ευρώπη και ο εκφραστή τους στην Ελλάδα, Ανδρέας Παπανδρέου, με νέο πολιτικό λόγο, κατορθώνει να εκφράσει την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού. Ο λαός μας, αν και βαθιά συντηρητικός, προσκολλημένος στο «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», που βλέπει όπως με καχυποψία το Κράτος, πείθεται από το σύνθημα «Αλλαγή» ελπίζοντας ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ λαού- κράτους, να ανατρέψει το «κατεστημένο» και «συντηρητικό» κράτος και να φέρει το «λαό στην εξουσία». Στην πρώτη τετραετία έχουμε σημαντικές αλλαγές στους θεσμούς της οικογένειας (ισότητα ανδρών - γυναικών), την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, αναθεώρηση στις εργασιακές σχέσεις και στο ασφαλιστικό, αλλαγή πορείας στην Παιδεία με νέα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία και με το νόμο πλαίσιο για τα ΑΕΙ, ανατροπές στην υγεία, με το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) και κρατικοποιήσεις επιχειρήσεων με δυσβάστακτο κόστος όμως στην οικονομία. Τα χρήματα από την ΕΟΚ ρέουν άφθονα, αλλά και ο δανεισμός του κράτους αυξάνεται, ενώ ταυτόχρονα στις κρατικές δομές έχουμε πλήρη εισδοχή του κομματικού μηχανισμού. Οι κλαδικές οργανώσεις του κυβερνώντος κόμματος αποκτούν τεράστια δύναμη, όλος ο κρατικός μηχανισμός μετατρέπεται σε κομματικό μηχανισμό. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η νοοτροπία περνάει στους νέους, ο λεγόμενος εκδημοκρατισμός στα Πανεπιστήμια δημιούργησε συνθήκες αναξιοκρατίας. Οι κομματικές νεολαίες των κομμάτων εξουσίας αποκτούν την πλειοψηφία και η παντοκρατορία των αριστερών νεολαιών καταρρέει. Οι νέοι εντάσσονται στις πολιτικές – κομματικές νεολαίες και τις χρησιμοποιούν ως εφαλτήριο για την κατάκτηση κομματικών θέσεων που θα εξασφαλίσουν το μέλλον τους. Η ιεραρχία ξηλώνεται, η διοίκηση ασκείτε από ημετέρους – κομματικά μέλη.
Οι Έλληνες είναι ένας λαός που προσαρμόζεται εύκολα και έχει την ευφυΐα να εκμεταλλεύεται τις καταστάσεις υπηρετώντας το προσωπικό του συμφέρον. Η ιδεολογία έδωσε τη θέση της στην καλοπέραση και τον εύκολο πλουτισμό. Γίνεται ανακατανομή του πλούτου, τα κομματικά στελέχη αποκτούν περιουσίες, ως διευθυντικά στελέχη και οι Νεοέλληνες καταλαβαίνουν ότι η ευημερία τους περνάει μέσα από το κόμμα. Το τραπεζικό σκάνδαλο «Κοσκωτά» έρχεται να επισφραγίσει τη κοινωνική εξέλιξη και την ροπή προς το νεοπλουτισμό και να σηματοδοτήσει την πορεία προς την παρακμή και την ηθική κατάπτωση.
Το πολιτικό σύστημα το 1989-1990 βρίσκεται σε κρίση. Τα δύο αυτά χρόνια είναι καθοριστικά για να διαμορφώσουν στην συνείδηση του Ελληνικού λαού την απαξίωση για τα πολιτικά πρόσωπα. Όλοι πλέον είναι πεπεισμένοι ότι όσοι βρίσκονται στην εξουσία είναι απλοί διαχειριστές χωρίς όραμα για τη χώρα και με ιδιοτελείς στόχους. Η δεκαετία κλείνει με την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΚΕ, με την παραπομπή του πρώην πρωθυπουργού στο Ανώτατο Ειδικό δικαστήριο. Τα σκάνδαλα, όπως αυτά των υποκλοπών, του Γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού και το σκάνδαλο «Κοσκωτά» θα διερευνηθούν από τη βουλή και τα δικαστήρια. Σύνθημα της εποχής «κάθαρση».
Η δεκαετία 1991-2000, της ηθικής παρακμής.
Η Ελληνική κοινωνία είναι σε βαθιά κρίση, διχασμένη σε μεγάλο βαθμό και αυτό αποδεικνύεται από την αποτυχία εκλογής βιώσιμης κυβέρνησης. Η Οικουμενική κυβέρνηση αποτυγχάνει να διαχειριστεί τα μεγάλα ανοιχτά θέματα. Ταυτόχρονα η μεγάλη πρόκληση έρχεται με την πτώση του τείχους του Βερολίνου το Νοέμβριο του 1989, που σηματοδοτεί το τέλος του υπαρκτού Σοσιαλισμού και βυθίζει σε ιδεολογικοπολιτική κρίση ολόκληρο τον κόσμο. Από τη στιγμή αυτή ξεκινά η ασύδοτη φιλελευθεροποίηση που οδήγησε στην οικονομική κρίση και στις κοινωνικές ανισότητες που βιώνουμε σήμερα.
Ο άλλος πόλος εξουσίας, η ΝΔ είναι ήδη έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη της διακυβέρνησης. Ο Ελληνικός λαός όμως δεν εμπιστεύεται πλέον τους ηγέτες του. Διαμορφώνεται η πεποίθηση της ατιμωρησίας και της αυθαιρεσίας. Κανείς δεν σέβεται τους νόμους και οι δυνατοί του χρήματος διαπλέκονται με τους αδύναμους πολιτικούς. Παρόλο αυτά τα κομματικά στελέχη της νέας διακυβέρνησης που τόσα χρόνια περίμεναν υπομονετικά στο περιθώριο, αναλαμβάνουν δράση. Το ίδιο σκηνικό, από την άλλη πλευρά. Το κομματικό κράτος καλά κρατεί. Ο χρηματισμός έχει παγιωθεί και διαχέεται όλο και περισσότερο στην Ελληνική κοινωνία. Οι νέοι άνθρωποι της δεκαετίας του ΄80, αποπροσανατολισμένοι, χωρίς ιδεολογική ταυτότητα, αναλαμβάνουν τις θέσεις κλειδιά στο κομματικό κράτος. Οι έχοντες και οι κατέχοντες είναι αυτοί που χαίρουν της εκτιμήσεως και της κοινωνικής αποδοχής. Οι ιδέες και οι προσήλωση στις ηθικές αρχές είναι για τους ανόητους. Η ελληνική κοινωνία πορεύεται μέσα από έντονες αμφισβητήσεις, πάθη και αναστάτωση. Ο Ανδρέας Παπανδρέου απαλλάσσεται από το Ειδικό Δικαστήριο, ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ παραπαίει. Η μεγάλη αλλαγή, είναι το άνοιγμα των συνόρων και η αθρόα εισροή οικονομικών μεταναστών που θα αλλάξουν το κοινωνικό περιβάλλον τα επόμενα χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές και ο Ελληνική κοινωνία θα βρεθεί μπροστά σε νέες προκλήσεις. Με κλονισμένη την υγεία του ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις. Στην ιστορία του τόπου έχει παρατηρηθεί πολλές φορές όταν οι ηγέτες είναι αδύναμοι να βρίσκουν την ευκαιρία και να ασκούν εξουσία άνθρωποι που ουδέποτε ο λαός τους έδωσε τέτοια αρμοδιότητα. Η περίοδος αυτή κλείνει με το θάνατο του ηγέτη του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει στην εξουσία και οδηγεί τη χώρα σε βελτίωση των οικονομικών μεγεθών, οικονομική ανάπτυξη, μεγάλα δημόσια έργα, αλλά και σε μια σειρά σκανδάλων, με μεγαλύτερο αυτό του χρηματιστηρίου. Χαρακτηριστικό της περιόδου τα χρηματιστηριακά γραφεία και εταιρίες που άνοιγαν από το πουθενά και υπόσχονταν υπέρογκα κέρδη σε όσους ρίσκαραν να επενδύσουν στις φούσκες του χρηματιστηρίου. Περιουσίες χάθηκαν, ενώ μερικοί επιτήδειοι έγιναν πλουσιότεροι. Σε πολλές περιπτώσεις το χρήμα που χάθηκε ή άλλαξε χέρια ο Έλληνας δεν μόχθησε για να το αποκτήσει. Η κοινωνία είχε συνηθίσει στην απόκτηση του εύκολου χρήματος και πλέον δεν ήταν δύσκολο να εξαπατηθεί από ένα οικονομικό σύστημα που πορεύεται χωρίς αρχές στα όρια της νομιμότητας. Μια κοινωνία που φτάνει στο σημείο να μην σέβεται τους μόχθους της, σημαίνει ότι η κοινωνία αυτή βρίσκεται σε παρακμή. Η Ελληνική κοινωνία με μεγάλη ανεκτικότητα αντιμετωπίζει το γεγονός και αυτό αποδεικνύεται στις επόμενες εκλογές που κερδίζει και πάλι το ΠΑΣΟΚ.
Η δεκαετία 2001-2010, της κοινωνικής ανατροπής
Οι Έλληνες δεν μπορούν να διακρίνουν την αλήθεια γιατί σε μεγάλο βαθμό όλοι μας έχουμε ευθύνη για την ηθική παρακμή. Ο καθένας από εμάς στον περίγυρό του, στη δουλειά του, στο δρόμο που κυκλοφορεί, στο περιβάλλον δεν επιδεικνύει τον επαγγελματισμό, τον απαιτούμενο σεβασμό, και την αφοσίωση σε αρχές και αξίες. Επικρατεί σε μεγάλο βαθμό διαστροφή και απαξίωση κάθε τι καλού. Οι «έξυπνοι» είναι αυτοί που σε κάθε περίπτωση βολεύονται και κερδίζουν σε βάρος όλων των υπολοίπων. Είπαμε όμως, ότι οι Έλληνες μπορούμε εύκολα να αλλάζουμε, να προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα και ενίοτε να παρουσιαζόμαστε με αξιοθαύμαστη κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη που προκαλεί αισθήματα ευφορίας που γεμίζουν την ψυχή μας. Έτσι, συνέβη την πρώτη περίοδο αυτής της δεκαετίας. Ο στόχος των Ελλήνων οι Ολυμπιακοί αγώνες της Αθήνας. Σπουδαίος στόχος και ευγενικός. Ο Ελληνικός λαός έδωσε τα πάντα και στην ανθρωπότητα χάρισε τους καλύτερους αγώνες όλων των εποχών. Το γεγονός αυτός συνδυάστηκε με την αλλαγή της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση βυθισμένη στα σκάνδαλα ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τα ευγενικά ιδεώδη που κυριαρχούσαν στην Ελληνική κοινωνία. Ο Κώστας Καραμανλής με το σύνθημα «διαφάνεια και καταπολέμηση της διαφθοράς», αλλά και με το «μηδενική ανοχή» κυβέρνησε για τα επόμενα πέντε χρόνια. Τα κομματικά στελέχη και πάλι, υπηρέτησαν τους ιδιοτελείς στόχους τους. Το αποτέλεσμα η κυβέρνηση να καταποντιστεί στις πρόσφατες εκλογές, βυθισμένη στα δεκάδες σκάνδαλα.
Μετά το 2004, στην Ελληνική κοινωνία έχει συντελεστεί μια μεγάλη ανατροπή. Όλο και περισσότεροι Έλληνες ενδιαφέρονται για το κοινό καλό, αναδεικνύουν και υποστηρίζουν εθελοντικά κάθε τι καλό που συμβαίνει στην κοινωνία. Όλο και περισσότεροι Έλληνες λένε «φτάνει πια» η διαφθορά και η απαξίωση των θεσμών. Έχει γίνει συνείδηση στην πλειοψηφία των πολιτών ότι δεν μπορεί να υπάρξει ευημερία χωρίς ηθικές αξίες, χωρίς την προστασία των αδυνάτων, χωρίς αξιοκρατία, χωρίς ευνομία. Στην μεγάλη κοινωνική ανατροπή σημαντικό ρόλο παίζουν οι οικονομικοί μετανάστες. Αποτελούν τα 1/6 του πληθυσμού και αγωνίζονται και διεκδικούν την αποδοχή τους από την ελληνική κοινωνία, την ίση μεταχείριση και την ενσωμάτωσή τους σε αυτή. Όσοι με την συμπεριφορά τους καταπατούν τις αρχές της κοινωνικής συμβίωσης, σταδιακά θα απομονώνονται. Το κοινό καλό αποτελεί προτεραιότητα και μέλημα πρωτίστως των πολιτών.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου φαίνεται να διαισθάνθηκε τη θέληση των πολιτών. Το σύνθημα «όλα στο φως» αντιπροσωπεύει την κυρίαρχη άποψη της Ελληνικής κοινωνίας το 2010 και αλλοίμονο αν το κομματικό κράτος, που δειλά αλλά συστηματικά υποσκάπτει την προσπάθεια που μόλις άρχισε, οδηγήσει και πάλι σε αποτυχία. Η κοινωνία των πολιτών που άρχισε να διαμορφώνεται, πρέπει να με κάθε τρόπο να ενισχυθεί, για να διαφυλάξει την πορεία προς την κάθαρση, την διαφάνεια και την πραγματική αλλαγή. Τις κοινωνικές αυτές αλλαγές υπάρχει μια μερίδα συμπολιτών μας που δεν μπορεί να τις διαισθανθεί. Όλοι όσοι βολεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια και έγιναν αποδέκτες προνομίων, δεν μπορούν να αποδεχθούν την νέα πραγματικότητα της Ελλάδας των μεταναστών, των ενεργών πολιτών, της συμμετοχής στα κοινά, της οργάνωσης μέσα από το διαδίκτυο, της ανταλλαγής απόψεων, της τήρησης των νόμων, της ίσης μεταχείρισης, των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων απέναντι στην κοινωνία της οποίας είμαστε μέλη. Είναι όλοι αυτοί οι συμπολίτες μας που συνεχίζουν τα κάνουν τις «δουλειές» τους με αδιαφάνεια και στόχο τον εύκολο και μέγιστο πλουτισμό τους. Στελέχη επιχειρήσεων του δημοσίου, με το μανδύα των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών, θεώρησαν καλό να πληρώνουν τους εαυτούς τους με εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ το χρόνο και αυτό να γίνεται ανεκτό από το πολιτικό σύστημα. Ανάμεσά τους και αρκετοί πολιτικοί που τα τελευταία χρόνια πολλαπλασίασαν την προσωπική τους περιουσία μέσα από την ενασχόλησή τους με τα κοινά. Είναι κοινό μυστικό ότι η βουλευτική αποζημίωση δεν αρκεί να καλύψει ούτε τα έξοδα των βουλευτών πόσο μάλλον να δημιουργήσει συνθήκες πλουτισμού. Όλοι αυτοί πρέπει κληθούν να πληρώσουν και να επιστρέψουν στο κράτος όσα τα προηγούμενα χρόνια απέκτησαν εμπλεκόμενοι σε ένα σύστημα αδιαφάνειας και κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος.
Στην Ελλάδα του 2010 οι πολίτες έχουν άμεση και γρήγορη πρόσβαση μέσω του διαδικτύου σε κάθε τι που γίνεται στην Ελλάδα και τον Κόσμο. Οι γνώσεις τους και η ενημέρωσή τους πολλές φορές είναι πληρέστερη από πολλούς που έχουν την ευθύνη των αποφάσεων στον τόπο μας. Οι πολίτες απέδειξαν και στις πρόσφατες γενικές εκλογές, αλλά και στις κομματικές εκλογές για την ανάδειξη προέδρου στη ΝΔ ότι αξιολογούν καλύτερα και τιμωρούν όλους όσους επιδεικνύουν αντικοινωνική συμπεριφορά υπηρετώντας το προσωπικό τους συμφέρον. Είναι σαφές ότι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες θα σηκώσουν και πάλι το βάρος της οικονομικής κρίσης, όμως δεν μπορούν πλέον να ξεγελαστούν. Αυτή τη φορά έχει συντελεστεί η κοινωνική ανατροπή που θέλει τους πολίτες να επαγρυπνούν, να διεκδικούν και να συμμετέχουν στη διαμόρφωση των αποφάσεων. Το ζητούμενο είναι η ποιότητα ζωής, η διαφάνεια, η δικαιοσύνη, η δημόσια υγεία, η ΠΑΙΔΕΙΑ για όλους όσους ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα του 2010. Η Ελληνική κοινωνία κατακτά βήμα προς βήμα τους στόχους αυτούς και μεταλλάσσεται σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή κοινωνία.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΕΣ

Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες πήγαν στις κάλπες στις 4 Οκτωβρίου και άσκησαν το ύψιστο δημοκρατικό δικαίωμα, επιλέγοντας κόμματα και πρόσωπα για την Βουλή των Ελλήνων. Οι πολίτες ψήφισαν με συνείδηση, σε ένα νοσηρό κλίμα που διαμορφώθηκε στη χώρα μετά το 2007 και επέλεξαν τον κ. Γεώργιο Παπανδρέου στην διακυβέρνηση της χώρας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Οι εκπλήξεις των εκλογών αυτών ήταν παρά πολλές και καθοριστικές για το μέλλον. Οι πολίτες επιβράβευσαν μερικώς την προσπάθεια των Οικολόγων –Πράσινων, χωρίς να τους δώσουν τη δυνατότητα να μπουν στο κοινοβούλιο, θεωρώντας ότι η καθαρότητα του λόγου τους για τα θέματα οικολογίας και περιβάλλοντος δεν ήταν η ίδια με τις αντιφάσεις τους στα εθνικά θέματα. Οι πολίτες κουρασμένοι από τις αδεξιότητες και αστοχίες του μέχρι πρότινος προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, έδωσαν μια ακόμη ευκαιρία στον κ. Α. Τσίπρα να διατυπώσει ένα σύγχρονο χωρίς ακρότητες λόγο, υπηρετώντας τα συμφέροντα των πολλών και όχι ομάδων που επιδεικνύουν αντικοινωνική συμπεριφορά. Οι πολίτες επιβράβευσαν το ΛΑ.Ο.Σ για την πορεία του, αλλά με συγκρατημένο τρόπο, κάνοντας σαφές ότι ο θολός πολιτικός λόγος για πολυκατοικίες, οι παλινωδίες στις απόψεις και συμπεριφορές, καθώς και οι υστερόβουλες προσαρμογές και διορθώσεις των απόψεων δεν είναι αρεστές. Οι πολίτες τιμώρησαν την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ με τρόπο σαφή και κατηγορηματικό. Πριν από τις εκλογές κανείς δεν πίστευε ή μπόρεσε να προβλέψει την τραγωδία που θα εξελισσόταν. Ο κ. Καραμανλής απογοήτευσε, με την στάση και συμπεριφορά του έχασε την εμπιστοσύνη των πολιτών, αλλά το τραγικότερο είναι ότι οδήγησε τη χώρα σε μια από τις χειρότερες περιόδους οικονομικής και ηθικής κατάπτωση της μεταπολιτευτικής ιστορίας του τόπου. Οι πολίτες διαπίστωσαν ότι στους πιο σημαντικούς τομείς η κυβέρνηση του Κων/νου Καραμανλή απέτυχε την τελευταία διετία. Με εξαίρεση ίσως το Υπουργείο Μεταφορών και στη συνέχεια το Ανάπτυξης και με αρκετές παραλήψεις και λάθη το ΥΠΕΧΩΔΕ, στους βασικούς τομείς της υγείας, παιδείας, κοινωνικών ασφαλίσεων υπήρξε παταγώδη αποτυχία. Συνυπεύθυνοι είναι οι αρμόδιοι υπουργοί, που θεώρησαν ότι τα υπουργεία αποτελούν προέκταση των πολιτικών τους γραφείων και εφαλτήριο δημόσιων σχέσεων και προσωπικής προβολής. Η χώρα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής οπισθοχώρησε, τα θέματα έμειναν σε εκκρεμότητα και οι προφανείς στόχοι ανεκπλήρωτοι.
Οι πολίτες επιβράβευσαν το ΠΑΣΟΚ και τις προσωπικές επιλογές του κ. Γ. Παπανδρέου. Ασφαλώς δεν πίστεψαν ότι το ΠΑΣΟΚ θα λύσει με μαγικό τρόπο τα τεράστια οικονομικά προβλήματα και θα βγάλει την χώρα από την κρίση. Θα χρειαστούν πολλές θυσίες και προσπάθειες γι’ αυτό από όλους τους Έλληνες. Οι πολίτες πίστεψαν ότι ο Γ. Παπανδρέου με σεβασμό σε αρχές και αξίες, με συνεργάτες που θα υπηρετούν το συμφέρον της κοινωνίας, με υπουργούς – λειτουργούς, που θα έχουν ανεπτυγμένο το συναίσθημα του καθήκοντος και επίγνωση της αποστολής τους θα πορευτεί με αξιοπρέπεια, επιτυγχάνοντας τους στόχους του για ανόρθωση της κοινωνία, αξιοκρατία και επιβράβευση των αρίστων, ποιότητα ζωής για όλους ανεξαιρέτως.
Οι πολίτες στις εκλογές αυτές έδωσαν το μήνυμα τους και προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τους ιδιοκτήτες και τους δημοσιογράφους, που πιστεύουν ενδόμυχα ότι μπορούν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη. Οι πολίτες θέλουν δημοσιογράφους – λειτουργούς που υπηρετούν την αλήθεια και ελέγχουν την εξουσία. Τα τελευταία χρόνια τα ΜΜΕ, που αποτελούν επιχειρήσεις ενταγμένες σε ομίλους, δεν υπηρετούν την υγιή δημοσιογραφία και τους συνταγματικά κατοχυρωμένους στόχους της, αλλά αλλότρια συμφέροντα, ξένα προς την κοινωνία. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν και δημοσιογράφοι που έχουν συναίσθηση του ρόλου τους και τον υπηρετούν κάτω από αντίξοες συνθήκες. Η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ οφείλει να ξεκαθαρίσει το τοπίο της αδιαφάνειας και να φροντίσει να εφαρμόζεται ο νόμος και να τιμωρούνται όσοι παραβαίνουν τις αρχές της ελευθεροτυπίας και προσβάλλουν το δημοσιογραφικό λειτούργημα.
Ο Πρωθυπουργός της χώρας έδωσε τα πρώτα δείγματα γραφής και γέμισε αισιοδοξία και ελπίδα τους πολίτες. Με ένα μικρό και ευέλικτο Υπουργικό Συμβούλιο, με πολλά νέα πρόσωπα και αρκετούς έμπειρους πολιτικούς της προηγούμενης διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, που όμως δεν απασχόλησαν με τρόπο αρνητικό την κοινή γνώμη, ο κ Παπανδρέου προσπαθεί να αναδιοργανώσει το Κράτος. Η ρήση για ανάδειξη των άριστων και όχι των αρεστών φαίνεται να γίνεται πράξη. Αυτό δεν είναι απλώς ένα νέο ξεκίνημα, αποτελεί την βάση για την θεμελίωση ενός Κράτους απαλλαγμένο από την διαφθορά και τις κομματικές πελατειακές σχέσεις, που υπηρετεί τον πολίτη και λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας.
Οι πολίτες με την συμπεριφορά τους και την ψήφο τους αξιώνουν από την νέα κυβέρνηση να μην προδώσει τις ελπίδες και τις προσδοκίες, αλλά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αγωνιστεί μαζί με τις υγιείς δυνάμεις, για την ανόρθωση της κοινωνίας, για την βελτίωση της ζωής των πολιτών. Οι πολίτες απαιτούν ποιότητα στην Κυβέρνηση, στους λειτουργούς της δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης και της υγείας, με τρόπο που να αποπνέει σεβασμό και αίσθηση καθήκοντος. Ταυτόχρονα, γνωρίζουν ότι δεν θα είναι εύκολο να ανατραπούν συνήθειες και συμπεριφορές δεκαετιών, χρειάζεται αγώνας και προσπάθεια από όλους. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν αποδείξει ότι στα ωραία, στα μεγάλα και τα αληθινά είναι παρόντες και δίνουν πάντα την ψυχή τους.

Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τους πολίτες με το μέρος σας, μη διστάσετε ούτε για μια στιγμή να δείξετε τη πόρτα, σε όσους τολμήσουν να ποδοπατήσουν την αξιοπρέπεια των πολιτών και να προδώσουν την σχέση εμπιστοσύνης που έχετε οικοδομήσει με αυτούς. Καλή δύναμη στον δύσκολο αγώνα σας και κάθε επιτυχία στην Κυβέρνησή σας.