Χ.Υ.Τ.Α. ΚΕΡΑΤΕΑΣ: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

Η χωροθέτηση του Χ.Υ.Τ.Α. στην Κερατέα αποτελεί πρόκληση για κάθε σκεπτόμενο πολίτη και ωθεί τους κατοίκους να υπερασπιστούν το μέλλον τους με κάθε θυσία.

Η ευρύτερη περιοχή της Λαυρεωτικής αποτελεί το σπουδαιότερο κομμάτι της Αττικής γης. Μοναδική από Γεωλογική άποψη, με υπέδαφος πλούσιο σε μεταλλεύματα και ορυκτά, αποτελεί πόλο έλξης για γεωλόγους από όλο τον κόσμο, που προσέρχονται να περιηγηθούν στις στοές και δουν από κοντά την εκπληκτική αυτή περιοχή. Τη γεωλογική της ιδιαιτερότητα και αξία θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί η πολιτεία και να δημιουργήσει ένα πρότυπο γεωλογικό πάρκο ανυπολόγιστης αξίας. Επίσης, η ιστορία της περιοχής, από τη αρχαιότητα έως σήμερα είναι μοναδική.

Στην τραγωδία του Αισχύλου «Πέρσαι» το Λαύριο χαρακτηρίζεται «Αργύρου Πηγή» και «Θησαυρός Χθονός». Από το 447 ο άργυρος του Λαυρίου αποτελεί τη βασική οικονομική πηγή για τη δημιουργία των αθάνατων μνημείων στην Ακρόπολη της Αθήνας και άλλων της Αττικής, στα πλαίσια του μεγαλόπνοου οικοδομικού προγράμματος του Περικλή. Στα μέσα του 5ου αιώνα ανεγείρονται ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο καθώς και ο ναός της Σουνιάδας Αθηνάς. Τα νομίσματα ήταν κυρίως τετράδραχμα και ονομάζονταν «Λαυρεωτικαί γλαύκες» επειδή τα μέταλλά τους προέρχονταν από τα μεταλλεία του Λαυρίου. Οι Λαυρεωτικές γλαύκες έγιναν ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα της εποχής, περιζήτητα σε όλες τις χώρες της Μεσογείου.

Στο Λαύριο υπήρχε μια ιδιαίτερη κοινωνία ανθρώπων. Οι σχέσεις εκεί των δούλων και των ελεύθερων πολιτών ήταν ασφαλώς ειδικές. Ο ελεύθερος πολίτης στο Λαύριο ένιωθε δέσμιος από ένα μεγάλο πλήθος δούλων. Ήταν αναγκασμένος να συμπεριφέρεται καλά και να συμμετέχει στην ίδια εργασία με αυτούς. Οι δούλοι του Λαυρίου πήγαιναν στο θέατρο. Η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε το αρχαίο θέατρο του Θορικού το οποίο βρίσκεται δίπλα στα πλυντήρια το μεταλλεύματος. Αυτό δηλώνει ότι η συμπεριφορά των ελεύθερων πολιτών προς τους δούλους του Λαυρίου ήταν καλή.
Συμπερασματικά λοιπόν θα λέγαμε ότι η πολύτιμη εργασία των δούλων του Λαυρίου μαζί με τις πολιτικές προσωπικότητες των Αθηνών συνέβαλαν στην οικονομική άνοδο της πόλης-κράτους της Αθήνας και στην ισχυροποίηση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας.
Τον 19ο αιώνα, μετά από πολλούς αιώνες σιγής, παράγεται πάλι στο Λαύριο αργυρούχος μόλυβδος. Η πόλη του Λαυρίου αποκτά πολυάνθρωπο σφρίγος. Υπολογίζεται ότι κατά το έτος 1900, 9.000 εργάτες Έλληνες, Ιταλοί και Ισπανοί εργάζονταν στις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις. Η βοή της πόλης ακουγόταν δυνατά. Ήχοι μηνών, φωνές ανθρώπων, ο θόρυβος του τραίνου στις ράγες, το σφύριγμα των πλοίων στο λιμάνι αλλά και οι ήχοι από τις φιλαρμονικές έδειχναν τη ζωή και τη ακμή του Λαυρίου. Το Λαύριο ήταν από τα σπουδαιότερα μεταλλευτικά κέντρα της Ευρώπης στα τέλη του 19ου και στις αρχές το 20ου αιώνα. Στον ελλαδικό χώρο η βιομηχανική επανάσταση εκδηλώθηκε εκεί με τον πιο ρωμαλέο τρόπο. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι κατά το 1899 κατέπλευσαν στο λιμάνι του 231 ατμόπλοια.
Στο βιομηχανικό Λαύριο σημειώθηκαν έντονοι εργατικοί αγώνες. Τρεις σημαντικές απεργίες έλαβαν χώρα στη περιοχή κατά τα έτη: 1896, 1929 και 1964.
Σε αυτή την περιοχή αποφάσισε το Ελληνικό Κράτος να χωροθετήσει τον Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων ή Υπολειμμάτων, στην περιοχή Οβριόκαστρου Κερατέας, μέσα στον αρχαιολογικό χώρο και 1,5 χιλιόμετρο από τον Εθνικό Δρυμό Σουνίου, σε ένα υπέδαφος διάτρητο από τις στοές. Ορύγματα, στοές που ξεκινούν απ’ την επιφάνεια, μεταλλευτικά φρέατα βάθους μέχρι και 100 m-στη νεότερη εποχή μέχρι και 340 m βάθους- και από εκεί στοές πολλών χιλιομέτρων. Αυτός ο υπόγειος λαβύρινθος σώζεται, όπως και τα περισσότερα φρέατα, και αποτελούν ένα τεράστιο μνημείο της εξορυκτικής τεχνικής και της πολύμοχθης εργασίας, το μήκος μόνον των στοών του μεταλλευτικού τομέα της Καμάριζας είναι περί τα 80 km. Κατά τις προφορικές μαρτυρίες των παλιών μεταλλωρύχων του Λαυρίου το συνολικό μήκος των στοών του Λαυρίου πρέπει να υπερβαίνει τα 150 km∙ αν δε προσθέσουμε και το μήκος των 1.000 φρεάτων με 100 m, κατά μέσο όρο, βάθος, δηλαδή 100 km, υπερβαίνουμε συνολικά τα 250 km.
Είναι οφθαλμοφανές ότι η χωροθέτηση του ΧΥΤΑ δεν είναι απλώς λάθος, είναι έγκλημα για την ήδη επιβαρημένη με μεταλλευτικά απόβλητα περιοχή. Είναι να απορεί κανείς πως εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικές μελέτες για την χωροθέτηση του ΧΥΤΑ σε αυτή την μοναδικού κάλλους περιοχή της Αττικής γης. Η περιοχή της Λαυρεωτικής έχει μοναδική γεωλογική, περιβαλλοντική, ιστορική και αρχαιολογική αξία και είναι πραγματικά λυπηρό η Πολιτεία να μην μπορεί να το αντιληφθεί. Θα μπορούσε να αποτελέσει πόλο έλξης επισκεπτών από όλο τον κόσμο και ανυπέρβλητο πολιτιστικό – γεωλογικό – ιστορικό πάρκο. Οι κάτοικοι αγωνίζονται σθεναρά να υπερασπιστούν το δίκαιό τους, να προστατεύσουν το τόπο τους, την ζωή τους, το μέλλον τους. Δίνουν τον αγώνα τον καλό, με ιδανικά, με αυταπάρνηση, με επιμονή και θάρρος. Το δικαστήριο με την απόφασή του ανέστειλε τις εργολαβικές εργασίες επικαλούμενο τις απαλλοτριώσεις. Είναι η πρώτη νίκη των κατοίκων. Ο αγώνας θα συνεχιστεί σε όλα τα επίπεδα, μέχρι την τελική δικαίωση.

Εδαφοβελτιωτικό (κομπόστ) – Το παράδειγμα του Δήμου Ελευσίνας

Το κομπόστ είναι το φυτικό λίπασμα που παράγεται από την οργανική ύλη που προέρχεται από τα φυτικά υπολείμματα του κήπου και τα οργανικά απορρίμματα της κουζίνας μας. Έχει τη μυρωδιά της γης μετά από καλοκαιρινή μπόρα και σκούρο χρώμα. Η φύση μετατρέπει τα απορρίμματα αυτά σε ένα πλούσιο φυτόχωμα που χρησιμεύει ως λίπασμα και εδαφοβελτιωτικό αγνό, καθαρό και φυσικό.
Η Ελευσίνα, πρέπει να είναι περήφανη για τις επιδόσεις της στον τομέα της κομποστοποίησης. Από τα δημοτικά κλαδέματα παράγεται άριστης ποιότητας κομπόστ, το οποίο και διανέμεται στους κατοίκους. Μόνο πέρυσι δόθηκαν 3.000 συσκευασμένα τσουβάλια. Με την κομποστοποίηση επιτυγχάνεται:
• Μείωση κατά 30% των οικιακών απορριμμάτων που οδηγούνται στην χωματερή.
• Αύξηση του χρόνου ζωής των χωματερών.
• Μείωση του κόστους αποκομιδής και μεταφοράς των απορριμμάτων.
• Ανάπτυξη νόστιμων φρούτων, λαχανικών, φυτών .
• Βελτίωση της εικόνας της πόλης .
• Μείωση του κόστους αγοράς λιπασμάτων.
• Ευαισθητοποίηση και άλλων δήμων .
Ποια υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν;
• Λαχανικά, χορταρικά, φρούτα (κυρίως ωμά).
• Υπολείμματα από σαλάτες, αφού στραγγιστούν τα υγρά.
• Φυτικά υπολείμματα, όπως ξερά φύλλα, βλαστοί, κομμένο γκαζόν κ.λ.π.
• Στάχτη, πχ. από τζάκι.
• Τσόφλια αυγών,
• Χαρτιά κουζίνας (ρολό κουζίνας, χαρτοπετσέτες μαλακές χαρτοσακούλες).
• Πριονίδι (ιδιαίτερα εάν είναι πολύ υγρό το κομπόστ και θέλουμε ένα μείγμα πιο ισορροπημένο και μεγαλύτερο αερισμό).
• Υπολείμματα βοτάνων από ροφήματα και κατακάθια καφέ ή και φίλτρα γαλλικού καφέ.
• Οργανικά λιπάσματα, όπως καστανόχωμα, φυλλόχωμα κλπ.

Πώς δημιουργείται λίπασμα ( compost ) στο σπίτι ;
Ρίχνουμε στον κάδο-κομποστοποιητή τα οργανικά υλικά της κουζίνας και προσθέτουμε φύλλα και κλαδιά με λίγο χώμα. Φροντίζουμε το μείγμα να περιέχει διάφορα υλικά, ώστε να αποτελεί την κατάλληλη τροφή για τους γαιοσκώληκες (μπορούν να δημιουργηθούν μόνοι τους από την ελεύθερη επαφή με το έδαφος) που αναλαμβάνουν την αποσύνθεση των οργανικών υλικών. Τροφοδοτούμε τον κάδο μας με ποικιλία υλικών και ανακατεύουμε κατά διαστήματα, ώστε να εμπλουτίζεται το μείγμα με οξυγόνο. Το πρώτο κομπόστ (λίπασμα) ωριμάζει σε 3 περίπου μήνες και μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε στον κήπο, στις γλάστρες μας ή και στα παρτέρια της γειτονιάς μας.

• Υπό έγκριση βρίσκεται η εφαρμογή του συστήματος payt (pay as you throw), ώστε «η κάθε οικογένεια να έχει το δικό της κάδο για τα οργανικά απόβλητα και να πληρώνει ανάλογα με την ποσότητα των αποβλήτων». Πρόκειται για διακρατικό πρόγραμμα με τελικό στόχο «την ανακύκλωση του συνόλου των αποβλήτων και την οριστική απαλλαγή από τον ΧΥΤΑ».

Κομποστοποίηση στο Ε.Μ.Α.Κ. (Εργοστάσιο Μηχανικής Ανακύκλωσης και Κομποστοποίησης (Ε.Μ.Α.Κ.) Άνω Λιοσίων

Στα μικρού μεγέθους υλικά (οργανικό κλάσμα) περιλαμβάνονται τα υπολείμματα των τροφών, τα σκουπίδια των λαϊκών αγορών κ.ά. τα οποία όλα μαζί τα ονομάζουμε προϊόντα οργανικού κλάσματος. Τα υλικά αυτά χρησιμοποιούνται για την παραγωγή λιπάσματος (κομπόστ) ως εξής:
Τα υπολείμματα των τροφών, τα σκουπίδια των λαϊκών αγορών κ.ά. οδηγούνται στη μονάδα κομποστοποίησης. Εκεί παραμένουν για 45 ημέρες σε κατάλληλα διαμορφωμένες δεξαμενές, που ονομάζονται σειράδια (εικ.) και όπου ανακατεύονται και αερίζονται. Κατά τη βιοχημική διαδικασία που είναι αρκετά πολύπλοκη λαμβάνουν μέρος διάφοροι μικροοργανισμοί (βακτηρίδια, ακτινομύκητες, μύκητες και πρωτόζωα). Με τη βοήθεια των μικροοργανισμών που αναπτύσσονται ξεκινούν οι διεργασίες αερόβιας χώνευσης του οργανικού υλικού, δηλαδή παραγωγής εδαφοβελτιωτικού.

Και εδώ ευχής έργο θα ήταν οι Δήμοι ακολουθώντας το παράδειγμα Δήμων της Αττικής (Ελευσίνας, Παιανίας, Αμαρουσίου) να δώσουν δωρεάν κάδους στους δημότες τους (ή έστω να επιδοτήσουν σε κάποιο ποσοστό την αγορά κάδων) και να ενημερώσουν με εκδηλώσεις και έντυπο υλικό τους δημότες για τα οφέλη της κομποστοποίησης τόσο σε ατομικό επίπεδο αφού ο καθένας πολίτης θα μπορεί να φτιάχνει το δικό του οργανικό λίπασμα άριστης ποιότητας για προσωπική χρήση, όσο και σε επίπεδο Δήμου μιας και έτσι μειώνεται ο όγκος των σκουπιδιών προς αποκομιδή και η δυσωδία των κάδων απορριμμάτων.

Ένας κάδος κοστίζει από 65€ για τα νοικοκυριά ενώ για ξενοδοχεία και εστιατόρια υπάρχουν λύσεις που είναι πιο ακριβές και χρειάζεται να επιδοτηθούν από κάποιο πρόγραμμα.

Στο πλαίσιο της κομποστοποίησης καλό θα ήταν να γίνει αγορά «τεμαχιστή» κλαδιών και ξύλων έτσι ώστε αφενός να σταματήσει το παράνομο και βλαβερό για το περιβάλλον κάψιμό τους που απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα και αφετέρου να έχουμε σε δημοτικό επίπεδο πρώτης τάξης εδαφοβελτιωτικό. Η τιμή ενός τέτοιου μηχανήματος κυμαίνεται από 10.000 έως 50.000 € αναλόγα της ποσότητας που μπορεί να παράγει και του πάχους των κλαδεμάτων.

Ελευσίνα είναι ο πρώτος Δήμος στην Χώρα μας που υλοποιεί το πρόγραμμα “Πράσινες Στέγες”.
Πρόκειται για μια δράση που εντάσσεται στην ευρύτερη πολιτική για το πράσινο και το περιβάλλον του Δήμου Ελευσίνας και αναφέρεται στην φύτευση ποωδών φυτών στις ταράτσες των κτιρίων με τέτοιο τρόπο και τεχνική που να εξασφαλίζει τόσο την μόνωση των ταρατσών, όσο και την κατακράτηση του νερού από βροχές σε συνδυασμό με το ευεργετήματα της βελτίωσης της ποιότητας του αέρα, την ρύθμιση της θερμοκρασίας, την λειτουργική και αισθητική βελτίωση των κτιρίων καθώς και το γενικότερα οφέλη για το οικοσύστημα. Το πρόγραμμα εφαρμόζεται στο Δημαρχείο της πόλης. Η τιμή του πρασίνου στοιχίζει 30 ευρώ το τμ., ενώ το πότισμα είναι απαραίτητο μόνο τους πρώτους μήνες, περίπου δυο φορές την εβδομάδα. Η λειτουργία τους είναι σημαντική συγκρατούν το 50% της απώλειας της Θερμότητας και εξασφαλίζεται η μόνωση. Ο άνθρωπος πρέπει να πάρει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, πριν να είναι αργά. Οι παρεμβάσεις που κάνει στη φύση πρέπει να είναι περιορισμένες και να γίνονται αφού παρθούν τα απαραίτητα μέτρα. Τα δάση πρέπει να προστατευτούν. Στις πόλεις να δημιουργηθούν οι πνεύμονες πράσινου, που είναι απαραίτητοι για τον καθαρισµό και την ανανέωση του αέρα. Στα κάθε λογής απόβλητα να γίνεται ο λεγόμενος βιολογικός καθαρισµός. Να γίνεται συνεχώς ενημέρωση για την προστασία της φύσης. Πριν από την κατασκευή οποιουδήποτε: έργου, να γίνεται μελέτη των επιπτώσεων που θα έχει στο φυσικό περιβάλλον, ώστε αυτές να περιορίζονται. Μόνο έτσι θα σωθεί το περιβάλλον και θα καλυτερέψει η ανθρώπινη ζωή. Στην προσπάθεια αυτή μπορούν όλοι να βοηθήσουν.